กระทู้ระดมความคิด : มารยาทและจรรยาบรรณของคนหลังกล้อง

[revolukik-[กิ๊ก]-]

ก่อนที่พวกเราจะถูกกวาดด้วยสายตาหวาดระแวงจากบุคคลทั่วไป พวกเรามาช่วยกันบอกเล่าร้อยเรียง
สิ่งที่คนหลังกล้องควรทำ/ไม่ควรทำกันดีกว่าครับ เรื่องพวกนี้ไม่เคยมีตราไว้เป็นบทบัญญัติ
เพื่อนร่วมวงการทั้งมือใหม่และมือเก่าของเราก็อาจจะละเลยไปด้วยความไม่รู้หรือไม่ตั้งใจบ้าง
ช่วยๆ กันแสดงความคิดเห็นเพื่อให้เป็นแนวทางในการวางตน และเป็นข้อเตือนใจคนหลังกล้อง
กันคนละเล็กละน้อย

...อยากให้กระทู้นี้เป็นการแสดงความคิดเห็นด้วยเหตุผลมากกว่าอารมณ์นะครับ ไม่อยากให้มีการ
กระทบกระทั่งเสียดสีกัน ขอให้เข้าใจด้วยครับว่าทุกความคิดเห็นต่อไปนี้คือความคิดเห็นส่วนตัว
อาจจะมีทั้งถูกและผิด สิ่งไหนเห็นด้วยก็นำไปปฏิบัติ เพื่อให้สังคมคนหลังกล้องของเราจะได้ไม่ถูก
ก่นด่าทั้งต่อหน้าและลับหลัง เป็นแบบอย่างให้กับเพื่อนๆ รุ่นใหม่ที่จะเข้าสู่โลกหลังกล้องในวันข้างหน้า

มาครับ...มาช่วยกันคนละตัวสองตัว...อ่านบ้างเขียนบ้างเพื่อสรรค์สร้างสังคม

ไม่ว่าจะเป็นความเห็นจากคนหน้ากล้องหรือหลังกล้องก็ล้วนเป็นประโยชน์ทั้งนั้นครับ.

[revolukik-[กิ๊ก]-]

ผมเริ่มก่อนด้วยการเหวี่ยงแหคลุมเนื้อความกว้างๆ เอาไว้ว่า

"จะถ่ายภาพอย่างไรก็ตามใจ ตราบใดที่ไม่ไปสร้างความเดือดร้อนเบียดเบียนคนรอบข้างและสังคม"

ประโยคแรกนั้นค่อนข้างล่อแหลมมาก แต่ประโยคที่กำกับตามมาคงจะพอช่วยเตือนใจกันได้บ้าง
มันเป็นข้อกว้างๆ ที่วางแค่แนวทางแต่ยังไม่มีส่วนปลีกย่อย...ช่วยต่อยอดออกไปด้วยรายละเอียดหน่อยเถอะครับ

 

[CPBOMB]

ผมบอมบ์  พี่ๆ ในบอร์ดเรียกผมว่าบอมบ์ 2 หรือ บี 2 ครับ ขอแสดงความคิดเห็นครับ...ผมเองก็เป็นนักถ่ายรูปสมัครเล่นครับฝีมือไม่ได้เก่งกาจอะไรแต่อาศัยความรักและความชื่นชอบส่วนตัวในการหัดถ่ายรูปครับ....และก็ได้พี่ๆ สมาชิก TSD นี่แหล่ะครับคอยแนะนำให้ความรู้มาโดยตลอด  ผมเองเป็นพยาบาลวิชาชีพ ในความเป็นวิชาชีพ ผมเองก็มีจรรยายรรณของการเป็นพยาบาล ส่วนเรื่องมารยาทนั้นผมเชื่อว่าทุกคนมีอยู่แล้วครับ ไม่ต่างกันครับนักถ่ายรูปทั้งมืออาชีพ มือสมัครเล่น ก็ต้องมีจรรยาบรรณของการเป็นนักถ่ายรูปที่ดี ครับ การถ่ายรูปเป็นศิลปะที่เปิดกว้างครับ แต่ผมว่าก็จะน่ามีขอบเขตอยู่นะครับ นั้นก็วัฒนธรรม ประเพณี ของคนไทย รวมถึงการไม่สร้างความเดือดร้อนต่อตัวเราเองและผู้อื่นครับ ผมเห็นด้วยกับพี่กิ๊กนะครับว่าอยากให้กระทู้นี้ใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ครับ......รักและเคารพสมาชิกทุกท่านครับ

[Tüa-Yäi™]

ด้วยความเคารพนะครับ จริง ๆ ผมไม่ค่อยเห็นด้วยกับกระทู้นี่นะครับ อย่างที่รู้ ๆ กัน แต่ละคนย่อมคิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำ "ไม่ผิดอะไร"
แต่ก็เห็นด้วยครับ กับการที่ควรบอกต่อเรื่องแบบนี้ งง ตัวเองเหมือนกัน 

"ให้ความเคารพในสิ่ง คน สถานที่ ที่คุณถ่าย"

งง มั้ยครับ ขออธิบาย
ขอยกตัวอย่างเป็นคนล่ะกันนะครับ เมื่อเราจะถ่ายรูปน้องนางแบบสักคน เราควรให้ความเคารพเค้า
อย่าคิดว่า เค้ารับเงินจากเรา เราจะถ่ายอย่างไง "มุมไหน" ก็ได้ ไม่ใช่นะครับ ควรให้ความเคารพเค้า
ถ่ายเค้าในมุมที่ออกมาดูดี พยายามดูว่าน้อง ๆ เค้ามีสิ่งใด ๆ ไม่ควรถูกถ่ายไปหรือไม่ อย่างเช่น
นั้นหก นี่ออก ไม่ควรถ่ายไปนะครับ
หรืออย่างขามาโครทั้งหลาย ดอกไม้เค้าอยู่ตรงไหน อยู่ที่ต้นดีดี ก็อย่าไปเด็ดไปดึงเค้า เพียงเพื่อ
คุณอยากได้ภาพที่ดี เพื่อมา "อวด" กันเท่านั้น หรือแม้แต่การเหยียบย่ำดอกไม้นะครับ

[revolukik-[กิ๊ก]-]

งงจริงๆ ด้วยพี่ตัวใหญ่ 555+

ขอออกตัวแทนทุกท่านเลยนะครับ ผู้ออกความคิดเห็นในที่นี้ไม่ได้เจ๋งมาจากไหน
(แม้กระทั่งตัวผมเอง) แต่พวกเราอยากสะท้อนความคิดออกไปแนะนำกันบ้าง
เพื่อสร้างสังคมนี้ให้ดีขึ้นอีก เพราะฉนั้นแล้ว ถ้าจะคิดว่าไม่เอาหรอก เดี๋ยวโดน
ข้อหาหมั่นใส้ ผมว่าเลิกคิดไปได้เลย ส่วนใครที่มีความคิดประมาณว่า "แล้วตัวเองดีแค่ไหน?
เที่ยวมาสั่งสอนคนอื่นเค้าน่ะ?" หรืออะไรทำนองนี้ ผมก็ขอแนะนำให้ลองปรับเปลี่ยนความคิด
อีกสักนิดหนึ่งแล้วเปิดใจมองกระจกเงาสะท้อนแผ่นนี้ดูใหม่ หรือไม่ก็ปิดกระทู้นี้แล้วไปดูอย่างอื่นซะ
เพราะมันคงจะเป็นสิ่งที่คุณทนรับไม่ได้แน่ๆ

ผมคิดว่าคงมีหลายคนอยากพูดอยากบอกนะ แต่ก็อาจจะกังวลกับปัญหาอย่างที่ว่าไป
ก็เลยเพิกเฉยเสียดีกว่า ซึ่งถ้าเราพากันเงียบไปหมด วันนึงเราก็คงจะมีแต่พวกภาพหลุด
ภาพที่ไม่เหมาะสม หรือภาพที่สร้างความเสื่อมเสียกระจายว่อนไปมากกว่านี้แน่ๆ

แล้วใครจะรู้ล่ะว่าวันนึงมันจะไม่ใช่เราหรือคนที่เรารักไปปรากฏอยู่ในภาพทำนองนั้น
โดยที่เราเองก็ไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย...

...บังเอิญว่าเรากำลังแหงนหน้ามองอะไรสักอย่างบนท้องฟ้า แต่บังเอิญอีกว่าเรากำลังยืนอยู่แถวๆ สะพานลอย
ทุกคนก็คงพอนึกภาพออกถึงอิทธิพลของมุมกล้องใช่ไหมครับ? ซึ่งถึงเวลานั้นเราก็คงหวังพึ่ง
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ไหนให้พ้นจากข้อหาคนโรคจิตในภาพก็คงไม่ได้ หวังได้อย่างเดียวก็คือมารยาทและจรรยาบรรณ
ของคนถ่ายภาพเท่านั้นเองว่าจะให้ความเป็นธรรมและให้เกียรติเราบ้าง

ซึ่งจะเกิดได้ก็ด้วยสามัญสำนึกที่พวกเราจะช่วยกันสร้างช่วยกันเสริมอยู่นี่ละครับ...

เยาวชนในยุคสมัยนี้ที่กำลังจะโตมาเป็นผู้ใหญ่ในอนาคตน่าเป็นห่วงมากนะครับ...คิดดูให้ดีๆ

[ღ CIAO ღ]

ขอร่วมแสดงความคิดเห็นด้วยคนครับ

ผมขอเสริมให้เรื่องของมารยาท ในฐานะที่คนหลังกล้องพึงกระทำต่อกันนะครับ อาจเป็นสิ่งที่หลายคนไม่เคยนึกถึงหรือลืมมันไปแล้ว

"มุมมองเราต่างกัน จุดยืนเราต่างกัน ... กดชัตเตอร์เสร็จแล้ว หันมามองข้างหลังนิดนึง"

"จุดยืน"  ที่ว่านี้ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับอะไรที่เข้าใจยาก มันคือจุดที่เรายืนจริง ๆ เคยสังเกตุมั้ยครับเวลาเราถ่ายอะไรซักอย่างไม่ว่าจะเป็นงานอีเวนท์ ถ่ายแบบ ถ่ายคน ถ่ายฯลฯ หรือแม้แต่ถ่ายมาโครก็ตามที หากมีช่างภาพหลายคน ผมอยากให้เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ พึงระลึกว่าคนที่มายืนข้าง ๆ เค้าก็ต้องการภาพเหมือนกัน เค้าอาจจะไม่ได้มีเลนส์ช่วงเดียวกันกะเรา และถึงแม้ว่าเป็นเลนส์ช่วงเดียวกัน ก็ยังมีปัจจัยอื่น ๆ อีกมายมายที่จะส่งผลให้เราทั้งสองได้ภาพที่ต่างกัน ลองนึกภาพเราไปออกทริปกำลังถ่ายแบบสิครับ หากเพื่อนร่วมก๊วนของเราพกกล้องกันมาคนละตัวสองตัว เลนส์นานาชนิด เช่น 24f1.4 35f2 50f1.8 85f1.8 70-200 ฯลฯ

สมมุติ !! ตัวเราเองพกเลนส์เทพมาด้วยความภาพภูมิใจ หนึ่งประมาณว่า "เห้ยข้ามีเลนส์เทพ กล้องเทพ ข้ามีกล้องสองตัว 1Ds Mark III + EF24F1.4L กับ D3X + 35F1.4 ข้าต้องได้อยู่ใกล้นางแบบที่สุด" แล้วเราก็ไปยืนอยู่แถวหน้าสุดเนื่องจากเป็นเลนส์มุมกว้าง กดชัตเตอร์อย่างเมามันโดยไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหม ลองนึกถึงหัวอกของ 70-200 ที่ตั้งป้อมอยู่ด้านหลังบ้างสิครับว่าเค้าจะได้รูปมั้ยหากเราไม่หลบให้ เป็น Full Frame ยังพอทน หากเป็นกล้องตัวคูณนี่แทบจะต้องกลับบ้านนอนเลยนะครับ ถ้าเป็นเราที่ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องถือเลนส์เทเลบ้างแล้วเพื่อนร่วมก๊วนไม่แบ่งปัน "จุดยืน" ให้ ผมว่ามันก็เป็นเรื่องที่น่าเศร้านะครับ พาลจะทะเลาะเบาะแว้งกันได้ เหตุก็เพียงเพราะน้ำผึ้งหยดเดียว

ฉะนั้น หากเราต้องไปถ่ายภาพอะไรก็ตามที่ไม่ได้มีเพียงแค่เราคนเดียว ก็หันมองรอบตัวซักนิดนึงนะครับว่ามีใครที่กำลังรอถ่ายภาพอยู่มั้ย เราถ่ายของเราเสร็จก็แบ่งให้เพื่อนเราได้ถ่ายบ้าง ผมว่าทริปนั้นจะมีความสนุกมากขึ้นอีกเยอะเลยครับ

[pissanello]

เรื่องแรก ...

Always considered another feeling

ถึงแม้ว่าเราไปเที่ยวกับแฟน กับเพื่อน หรือ ไปออก ทริป แน่นอน การถ่ายรูป และการเป็นแบบ นั้นคือ เรื่องส่วนตัว แต่ถ้าเราอยู่ในที่สาธารณะ กิจกรรม นั้นๆ ยังเป็นเรื่องส่วนตัวอยู่รึป่าว ? คิดจุดนี้ นิดนึง

ยกตัวอย่างซักเรื่อง สมมติว่า เราถ่ายภาพกับเพื่อนๆ และมีนางแบบ ที่แต่งตัว เดรสสั้น เหมือนกระโปรงสั้นๆ บานๆ น่ารัก แต่น้องเขาใส่กางเกงขาสั้นไว้ข้างใน นะ แล้วโพสต์ ท่าถ่ายแบบ แน่นอน จะต้องมีการ พ๊อยต์ เท้า ยกขา นิดหน่อย หรือ นอน หรือนั้ง คนอื่นรอบข้าง ในที่สาธารณะ นั้นๆ โดยเฉพาะ ลูกเด็ก เล็กแดง ของชาวบ้าน เขาก็ไม่น่าจะรู้หรอกครับ ว่า นางแบบ ใส่กางเกงขาสั้น ไว้ข้างในแล้ว และเขาก็ไม่สามารถจะรู้ได้ว่าเรา ถ่ายแบบน่ารักสดใส หรือถ่ายแบบแหวกขาเห็นอะไร แล้วถ้าเด็ก ลูกของคนที่เขามาพักผ่อนในที่สวนสาธารณะ มาเห็น แล้วจำไปใช้ โดยการรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ละ ?

ใครผิด ?

ไม่มีหรอก จะใครที่ผิด หรือ ถูก แต่ considered another feeling กันอีกนิด เท่านั้นเอง


Any advice and experience greeting appreciated

[fotoh]

       มันขึ้นอยู่กับจิตใต้สำนึกจริงๆครับ ในการให้เกียรติและแบ่งปันซึ่งกันและกันระหว่างคนกดชัตเตอร์กับแบบ หรือคนกดชัตเตอร์ด้วยกันเอง ผมก็ใช่ว่าจะดีเลิศไปซะเมื่อไหร่ เพราะต้องการภาพที่ดีที่สุดเช่นกัน ทำให้บางครั้งลืมนึกถึงคนอื่น
        จะสร้างสังคมแห่งการแบ่งปันกันได้ต้องเริ่มจากตัวเราครับ.....

[fu-ji-ko]

ถ้าคนอื่น ๆ ไมเดือดร้อน ก็เข้าทางโจทย์นี้แล้วครับ ทำไปเลย

- เขามีส่วนเลวบ้างช่างหัวเขา

- จงเลือกเอาส่วนที่ดีเขามีอยู่

- เป็นประโยชน์โลกบ้างยังน่าดู

- ส่วนที่ชั่วอย่าไปรู้ของเขาเลย...